سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

شهرام رضوان بیدختی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان
مهدی نصیری محلاتی – دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
علیرضا کوچکی – استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
سارا سنجانی – کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه تهران

چکیده:

به منظور مقایسه ترکیب های مختلف کاشت در مخلوط ذرت و لوبیا آزمایشی در سال ۱۳۸۱-۱۳۸۰ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی فردوسی مشهد در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار و هفت تیمار اجرا شد. تیمارهای این آزمایش عبارت بودند از A: ، کشت خالص ذرت، B: کشت خالص لوبیا، C: کشت مخلوط نواری ذرت و لوبیا و G: کشت مخلوط ردیفی ذرت و لوبیا ( کشت مخلوط ردیفی با ۱۰۰ درصد همپوشانی ) در تیمارهای D (کشت مخلوط ردیفی با ۲۵ درصد همپوشانی) E (کشت مخلوط ردیفی با ۵۰ درصد همپوشانی ) و F (کشت مخلوط ردیفی با ۷۵ درصد همپوشانی ) جابه جایی از ترکیب های نواری ذرت ولوبیا به س مت ترکیب های ردیفی انجام شده و به تدریج نوارهای ذرت و لوبیا (تیمار C) در طی تیمارهای مختلف (D-E-F) به صورت ردیفهای ذرت و لوبیا (تیمار G) در آمدند . نشان داد که عملکرد دانه لوبیا به طور معنی داری تحت تأثیر ترکیب های مختلف کاشت قرار گرفت و با تغییر در ترکیب کش ت از حالت خالص به سمت کشت مخلوط ردیفی مقدار آن کاهش یافت . عملکرد دانه ذرت نیز به طور معنی داری تحت تأثیر ترکیب های مختلف کشت قرار گرفت ولی با تغییر ترکیب کشت از حالت خالص به سمت کشت مخلوط ردیفی مقدار آن افزایش پیدا کرد . ارزیابی نسبت برابری زمین (LER) نشان داد که بیشترین مقدار این شاخص مربوط به تیمار G ا (LER=1/9) و کمترین مقدار آن مربوط به تیمار (LER=1/6) بود و به تدریج با تغییر الگوی کشت از کشت مخلوط نواری به سوی کشت مخلوط ردیفی مقدار LER افزایش یافت.