سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدمحمدرضا علوی مقدم – دانشجوی دکترای هیدرولیک دانشگاه فردوسی مشهد، عضو هیات علمی گروه عمرا
سیدمحمود حسینی – دانشیار گروه عمران، دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد
عبدالحمید ادیب اصل – دکترای سازه های آبی، شرکت سهامی آب منطقهای خراسان

چکیده:

کانالهای مرکب ، مقطع عرضی بسیاری از رودخانهها، خصوصا در بازههای مجاور مناطق مسکونی و زراعی را تشکیل میدهد . بنابراین بررسی رفتار هیدرولیکی آنها اهمیت زیادی دارد . اولین و مهمترین مساله در این خصوص، برآورد ظرفیت انتقال آنهاست . در این مقاله پس از معرفی اجمالی روشهای سنتی و اصلاحی برآورد ظرفیت انتقال، عملکرد این روشها بهکمک دادههای تجربی برای کانالهای مرکب مستقیم با زبری یکنواخت با یکدیگر مقایسه میشوند . از آنجائیکه شیب اصطکاکی در جریانهای غیر یکنواخت از اهمیت ویژهای برخوردار است , این بررسی از هر دو دیدگاه برآورد صحیح ظرفیت انتقال و شیب اصطکاکی صورت میپذیرد . جهت این مقایسه از یازده گروه دادههای آزمایشگاهی استفاده شده است . دو گروه از این دادهها توسط مولفین اندازهگیری
«کوهرنس» گردیده و مابقی از مراجع مختلف برداشت شده است . نتایج این بررسی نشان میدهد که روش دارای خطای کمتری در برآورد هر دو عامل مذکور میباشد . با توجه به آنکه مقدار خطای برآوردی شیب اصطکاکی به طور معناداری از ظرفیت انتقال بیشتر است , لذا انتخاب روش مناسب در برآورد صحیح شیب اصطکاکی از اهمیت بیشتری نسبت به ظرفیت انتقال برخوردار است و لزوم مطالعه بیشتر در جریانهای غیر یکنواخت احساس میشود .