سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سید حسین رجائی – کار شناس ارشد مهندسی آب، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
عبدالصالح رنگ آور – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
حسن فلاحتی – کارشناس آبخیزداری – مسئول اجرایی ایستگاه آبخوانداری کاشمر

چکیده:

هدف از اجرای پروژه های آبخوانداری در کشور استفاده ی عملی و بهینه از سیلاب به منظور تقویت سـفره هـای آب زیرزمینی می باشد . در سالهای اخیر شش ایستگاه تحقیقاتی در این زمینـه در اسـتان خراسـان احـداث شـده است . یکی از این ایستگاه ها، ایستگاه آبخوانداری کاشمر می باشد که احداث آن در چهار فاز از سال ۱۳۷۵ آغـاز و در سال ۱۳۷۹ به اتمام رسید [.۱] این مقاله به عملکرد فاز یک پروژه که دارای سیستم آبگیر، کانال آبرسان و ۳۰ کانال پخش می باشد، در مورد یکی از سیلهای نادر بوقوع پیوسته در اواخر بهمن مـاه و اسـفند مـاه سـال ۱۳۸۳ می پردازد . میزان بارندگی و نیز می زان سیلاب مهار شده توسط ایستگاه های هواشنا سـی و هیـدرومتری آبخـوان کاشمر ثبت شده است . با توجه به آمار ثبت شده میزان سـیلاب استحـصالی کـه تـداوم جریـان آن تـا ۸۴/۱/۱۳ می باشد در بهمن ماه معادل ۳۱۸۳۶۵ متر مکعب، اسفند ماه ۴۶۰۳۵۶۰ متـر مکعـب، فـروردین مـاه ۱۳۸۴ معـادل ۱۱۲۱۶۹۰ متر مکعب و مجموعاً در طی سه ماه ۶۰۴۳۶۱۶ متر مکعب می باشد . با توجه به بافت نفوذ پذیر منطقـه و میزان کم تبخیر در زمان وقوع سیل می توان گفت کلیه ی سیلاب استحصالی در اثر نفوذ موجب تقویت سفره ی زیرزمینی منطقه گردیده که اثر آن بر دبی قنوات پایین دست مشهود می باشد .