سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بررسی راهکارهای مقابله با بحران آب

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

جعفر کیاحیرتی – کارشناس ارشد بیابانزدایی، موسسه تحقیقات زیست بان، شهر علمی و تحقیقات
سیدسعید اسلامیان – استادیار گروه آبیاری دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
حسین خادمی – استادیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
امیرحسین چرخابی – استادیار پژوهشی ، مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

یکی از راه حلهای کارآمد و مناسب برای بهینه سازی استفاده از رواناب بویژه در مناطق خشک و نیمه خشک، استفاده از شبکه های پخش سیلاب، می باشد که ضمن کاهش خسارات ناشی از سیل، در تغذیهمصنوعی سفره اب زیرزمینی، احیا مراتع و بیان زدایی موثر می باشد. هدف از این تحقیق بررسی عملکرد شبکه پخس سیلاب موغار در تغذیه مصنوعی و نقش آن در بهبود کیفیت سفره آب زیرزمینی منطقه می باشد با مطالعه آمار سطح آب زیرزمینی در چاههای مشاهده ای، آزمایشهای نفوذ پذیری و نمونه برداری از رسوبات برجای مانده در نوارهای پخش سیلاب و خاکهای طبیعی منطقه پخش و نیز ا ندازه گیری ویژگی های شیمیایی نمونه سیلاب در نوارهای پخش سیلاب و چاههای موتوری منطقه مورد مطالعه مشخص گردید که طی چهار نوبت آبگیری در نوارها بیش از ۱۰۰۰۰۰ تن رسوبات ریزدانه با متوسط ضخامت ۴۳ سانتی متر که عمدتا ذرات سیلت بطور متوسط ۵۵ درصد می باشند در پنج نوار انباشته گردیده است از آنجا که مقدار شن رسوبات از نوار اول تا پنجم کاهش و در مقابل مقدار رس رسوبات افزایش یافته سرعت نفوذ آب از ۱/۳۵ سانتی متر در ساعت در نوار اول به ۰/۶۵ سانتی متر در ساعت در نوار پنجم کاهش پیدا می کند بستر نوارهای پخش سیلاب به سبب وجود سله سطحی متراکم در سطح خاک از نفوذ پذیری بالایی برخوردار نمی باشد.