سال انتشار: ۱۳۷۲

محل انتشار: سومین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

عماد رعایایی – پژوهشگاه صنعت نفت
علیرضا آقاصادقی – پژوهشگاه صنعت نفت

چکیده:

اسیدشویی فرایندی است که غالبا برای برداشتن لایه های اکسیدی و رسوبی از روی فلزات و آلیازهای مختلف مورد استفاده قرار می گیردد. ا زجمله اسیدهایی که بیشترین کاربرد را در این فرایند دارند. می تواناسید سولفوریک و کلریدریک را نام بردد. اگرچه استفاده از اسید سولفوریک بعنوان اسیدی قویتر ازجحیت دارد. ولی اسید کلریدریک به علت زمان بر هم کنش کمتر، بوجود اوردن سطحی شفافتر و هزینه بازیابی کمتر مورد توجه محققین قرا رگرفته است.
در فرایند اسید شویی برای جلوگیری از خورده شدن آلیاژ توسط اسید، مقداری ماده بازدارنده از خوردگی به اینگونه محلولها افزوده میگردد. این بازدارنده ها عموما مواد آلی هستند که شامل نیتروژن ، اکسیژن و یاگوگرد می باشند. امینهای نوع سوم از جمله ترکیبات آلی نیتروژن داری هستند که بعنوان بازدارنده خوردگی در فرایند اسید شویی موردمطالعه قرار گرفته اند.
هگزامتیلن تترامین (و یا باختصار هگزامین) ا زجمله ترکیبات امینی نوع سومی است که بر اساس گزارشات مختلف می تواند بعنوان بازدارنده خوردگی و یا افزاینده سرعت آن در واکنشهای اندی و کاتدی قلمداد گردد.
پژوهشگران این مقاله برای اولین بار در ایران، خاصیت بازدارندگی از خوردگی هگزامین بر روی آلیاژ کربن استیل در محلول اسید کلریدریک را توسط روشهای کاهش وزن و الکتروشیمیایی بهمراه مشاهدات میکروسکوپی، تحت تاثیر عوامل مهمی چون غلظت بازدارنده، زمان و دمای ازمایش مشابه فرایند اسید شویی در صنعت مورد پژوهش قرار داده اند.