سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

قربان مهتابی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه تبریز
بهنام نجفی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه تبریز

چکیده:

سیستم آبیاری سنترپیوت به دلیل هزینه کارگری کم، انعطاف پذیری زیاد و بهره برداری آسان، یک سستم آبیاری انتخابی در امر کشاورزی است. وقتی که این سیستم درست طراحی و به پخش کننده های آب با راندان بالا تجهیز شود، ی تواند در منابع پردازش خود (آب، انرژی، زمان) صرفه جویی نماید. از انواع متداول این پخش کننده ها، حالت پخش اسپری در ارتفاع متوسط (mid-elevation spray application) یا MESA، حالت پخش اسپری در ارتفاع کم (low-elevation spray applicator) یا LESA و حالت پخش دقیق یا مصرف انرژی کم (low energy precison application) یا LEPA می باشد. حالت آبیاری موضعی زیر سطحی (subsurface drip irrigation) یا SDI، به علت راندمان بالا با روش های ذکر شده قابل قیاس است. در آزمایشات محققان روش های آبیاری مذکور با ۵ مقدار آبیاری (I100,I75,I25,I0) به صورت نسبت آب تهیه شده به مقدار آبیاری کامل برای گیاهان مختلف مورد ارزیابی قرار می گیرند بر این اساس، عملکرد محصول و راندمان مصرف آب (WUE) درمقادیر I25 و I50 در روش SDI بیشتر از دیگر روش های آبیاری است، در روش LEPA معولاً بیشتر از Spray، اما از SDI کمتر می باشد. روند روش ها در مقدار I100 معکوس بوده و عملکرد محصول و WUE در روش Spray بیشتر می باشد. در مقدار آبیاری I75، نیز این مطلب تاحدودی صادق است. در سیستم SDI باکاربرد مقادیر کم آبیاری نفوذ عمقی کاهش می یابد و تبخیر نیز باکاهش سطح خیس شده کاهش یافته و فقط آبی که به بالا حرکت می کند، تبخیر می شود. در سیستم LEPA روش های مدیریتی، از قبیل شیب کمتر از ۱درصد، کشت دایره ای، ایجاد خاکریز فارو و برنامه آبیاری مناسب، می تواند موثر واقع شود. مدیریت راندمان بالای آبیاری Spray نیز شامل کاربرد نازل هایی با قطراب آب درشت تر، اجرای نسبتاً کند پیوت برای تهیه آب کاربردی عمیق تر می باشد.