سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا تیمورتاش – استادیار گروه مهندسی مکانیک دانشگاه فردوسی مشهد گروه مهندسی مکانیک
امیر براتی فریمانی – دانشجوی مهندسی مکانیک دانشگاه فردوسی مشهد گروه مهندسی مکانیک دانشگ

چکیده:

امروزه جمع آوری ذرات معلق در هوا و نمونه برداری از آنها توسط سایکلونهایی که Biosampler نامیده می شوند، در صتایع دارویی ، بهداشتی ، غذایی و نظامی مورد استفاده فراوان قرار گرفته است . در این مقاله روشهای مختلفی برای افزایش کارآیی یک سایکلون نمونه گیر به صورت عددی مورد بررسی قرار گرفته و با نتایج حاصل از رابطه استیرماند مقایسه شده و بدین ترتیب اصلاحاتی جهت بهینه سازی رابطه مذکور ارائه شده است ؛ علاوه بر این مدل اتمیزه شدن تزریق آب به داخل ورتکس تشکیل شده از هوا و عوامل موثر در شستشوی سطوح داخلی سایکلون جهت افزایش کارآیی در خصوص جمع آوری ذرات به صورت سیکلی نیز مورد آزمایش و بحث قرار گرفته است.