نتيجه جرم شنود 

همان طور که اشاره شد، رفتار مشمول اين ماده بسيارمختصر وتنها دريک واژه نمايان شده که عبارت است از «شنود».لذا نتيجه آن نيزدرخودش نهفته است ، يعني به محض دريافت محتواي در حال انتقال يک ارتباط غيرعمومي ، شنود تحقق خواهد يافت (عالي پور، ١٣٩٠: ١٨٣).نکته حائز اهميت اين است که لزومي ندارد مرتکب درهمان لحظه ازمفاد محتوا آگاهي يابد وآن رادرک کند.کمااينکه درشنود مکالمات تلفني نيز عموماً ممکن است شنودگر هم زمان ازمفاد مکالمه آگاه نشود وتنها به ضبط آن بسنده کندودرزمان ديگري براي آگاهي ازآن مراجعه کندوحتي امکان دارد پيش ازآگاهي تحت پيگرد قرار گرفته ودستگيرشود.همچنين ممکن است شنود به طور واقعي وزنده ١ صورت گيردومرتکب هم زمان ازمفاد محتواي ارتباطي آگاهي يابد.ليکن آگاهي از محتواي درحال جريان شرط لازم براي تحقق نتيجه اين جرم به شمار نمي آيدوصرف دريافت محتوا، چه بالمباشره وچه بالتسبيب ،براي تحقق نتيجه کافي خواهد بود.

 عنصر رواني

رفتار مقرر در اين ماده تنها درصورتي جرم وقابل مجازات انگاشته مي شود که به طورعمدي ارتکاب يافته باشد.ممکن است دريافت محتواي درحال انتقال يک ارتباط غيرعمومي به طورغيرعمدي رخ دهد که درصورت اثبات چنين امري مرتکب ،مجازات نخواهد شد.براي مثال ، درارتباطات بي سيم وحتي باسيم بسياررخ مي دهد که کانال هاي ارتباطي بايکديگرآميخته مي شوند وفرد به طور ناخواسته محتواي ارتباطات ديگران را دريافت ودرک مي کند. نکته حائز اهميت اين است که ازهنگام آگاهي ازدريافت غيرمجاز محتوا بايدفوراً آن راقطع کندوالا عنصر معنوي مورد نيازتحقق يافته است .به بيان ديگر، قصد مرتکب درادامه دريافت داده هاي درحال انتقال يک ارتباط غيرعمومي مي تواند عنصر رواني اين جرم رامحقق سازد.