سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی معماری پایدار و توسعه شهری با رویکرد پدافند غیر عامل در معماری و شهرسازی
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
سیده شیما حسینی بایگی – کارشناس ارشد طراحی شهری
محمد اکبری عریانی – کارشناس ارشد طراحی شهری

چکیده:
حس مکان و یا تعلقاتی که شهروندان نسبت به جامعه دارند ، یک پتانسیل موثر و یک مقیاس پایداری برایاجتماع است چراکه با حفظ و ارتقاء این حس به عنوان یکی از عوامل پایداری محیط های زیستی و کالبدی ،میتوان پایداری انسانی و به تبع آن پایداری اجتماع را تقویت نمود. هدف این مقاله یافتن عواملی است کهمستقیما باعث ایجاد حس مکان و حس تعلق در خیابان طبرسی و همچنین پایداری اجتماعی این خیابان بهعنوان قطب توریستی شهر شده است، می باشد. برای رسیدن به این مهم ، از روش های مشاهده مستقیم ،پرسشنامه و تجریه و تحلیل به کمک آمار استنباطی استفاده شده است.یافته های تحقیق مبین آن است کهالمان های تاریخی ، وقوع حوادث و اتفاقات مذهبی ، اجتماع پذیری و امنیت به واسطه همجواری با حرم امامهشتم (ع)، در ایجاد حس مکان این خیابان موثر بوده و در نتیجه بر پایداری اجتماعی آن دامن زده است.بههمین اعتبار می توان نتیجه گرفت که آسان ترین راه برای پایداری اجتماعی در این خیابان ، حفظ و ارتقاءبخشیدن حس مکان و تعلقات شهروندان می باشد چرا که این کیفیت شهری با این خیابان و افکار شهرونداناعم از ساکنان و کاسبان عجین شده است.