سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین همایش حمل و نقل ریلی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

کوروش مجیدی – معاون امور ایستگاهها اداره کل سیر وحرکت – اداره کل سیر وحرکت
شهره باقری – کارشناس سیروحرکت – اداره کل سیر وحرکت ( اداره برنامه ریزی وتوزیع ناوگان )

چکیده:

در میان موسسات و بنگاههای حمل ونقل ،راه آهن همواره یکی از ایمن ترین وراحت ترین وسـیله بـرای مـسافرت شـناخته وانتخاب شده و از این حیث گوی سبقت را از سایر موسسات ربوده که همین امر باعث گشته که شرکتها و صاحبان کـالا نیـز ایـن وسیله را جهت حمل محصولا ت خود به سایر وسائط نقلیه ترجیح دهند . به همین دلیل مجموعه راه آهن می بایـستی نـه تنهـا ایـن
ذهنیت نزد جامعه را حفظ نماید بلکه می باید با استفاده از ابزار موجود و بکارگیری تکنولوژی روز ( البته در حد امکان ) درجهـت تقویت ذهنیت موجود در ارتقا ایمنی کوشیده و عوامل حادثه ساز را پس از شناسایی برحسب الویت از میان بردارد . با در نظر گرفتن این اصل که هر وسیله دارای حرکت لاجرم حادثه ساز نیز خواهد بـود ؛ رسـانیدن آمـار حـوادث بـه صـفر امـری محال بوده ویک فکر ایده آلیستی است . بنابراین کلیه تلاشـها و کوشـش هـا مـی بایـست در راسـتای پـای ین آوردن و درصـورت امکان به صفر نزدیکتر کردن آن باشد به همین منظـور در ایـن مقالـه سـعی شـده بـه بررسـی عوامـل حادثـه سـاز پرداختـه شـود و راهکارههایی در جهت هر چه بیشتر پایین آوردن آمار حوادث ارائه گردد . نگاهی اجمالی به آمار حوادث و سوانح اتفاق افتاده بیانگر تنوع وگس تردگی خطراتی است که راه آهـن همـواره بـا آن دسـت بـه گریبان بوده و با اینکه سعی شده این خطرات از بین برده شود ولی هنوز این خطرات خود نمایی می کنند .