سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمود هاشمی تبار – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
علیرضا کرباسی – استادیارگروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل

چکیده:

توسعه صادرات غیر نفتی از مهمترین اهداف کشور در سالهای اخیر بشمار میرود . با توجه به اتکای زیاد کشور به صادرات نفت ونوسانات شدید قیمت آن می توان به اهمیت صادرات محصولات
غیر نفتی پی برد . در این راستا بمنظور توسعه صادرات غیر نفتی،رشد صادرات بخشهای مختل ف اقتصادی کشور ضروری است . از سوی دیگر،رشد روز افزون جمعیت ،نیاز به پروتئین غذایی و عدم استفاده مطلوب از منابع دریایی در بسیاری از کشورهااز جمله ایران ضرورت برنامه ریزی وتوجه بیشتر وعمیق تر در جهت بهره برداری از این منابع وموهبت های الهی را روشن می سازد . وجود امکانات بالقوه صید و پرورش انواع آبزیان در بخش شیلات باعث گردیده تا این بخش از ظ رفیتهای بالقوه بالایی جهت صادرات برخوردار باشدکه در صورت برنامه ریزی اصولی می توان این بخش را به عنوان یکی از منابع تامین ارز کشور مطرح نمود . میگو از جمله آبزیانی است که بیش ازنیم قرن سابقه صید در کشوررا دارد . همچنین بر اساس مطالعات صورت گرفته در نواحی ساحلی جنوب کشور حدود یکصد هزارهکتار زمین مساعدو فوق العاده جهت پرورش میگو موجود است که این خود دو برابر سطح زیر کشت میگو در تایلند است که بالاترین سطح زیر کشت میگوی پرورشی در جهان را دارد . با توجه به مطالب بیان شده در این مطالعه به بررسی وشناخت تنگناهای میگوازدیدگاه تقاضا وعرضه صادرات پرداخته وبر اساس آمار جمع آوری شده مربوط به دوره-۱۳۷۹ ۱۳۵۴ با استفاد ه از مدلهای معادلات همزمان، معادلات عرضه و تقاضا برای صادرات میگو به روشهای Sure,3sls تخمین زده شده و درپایان رهنمودهایی را جهت توسعه صادرات این محصول ارائه نموده ایم .