سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی آریانپور – ایران خودرو دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی تهران
دکترنادر مظلومی – ایران خودرو دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی تهران
دکتر حمید ضرغام – ایران خودرو دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی تهران
نسیم بخشی زاده – ایران خودرو دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی تهران

چکیده:

با وجود کاربرد گسترده تیمهای کاری مهندسی به منظور دستیابی به سطوح عالی عملکرد در حل مساله و انجام وظایف پیچیده، تا اواخر تحقیقات اندکی در خصوص اینگونه تیم ها انجام شده بود. در این تحقیق، یک مدل خطی برای بررسی رابطه بین عوامل موثر و عملکرد تیم های مهندسی در یک محیط صنعتی-تولیدی در شرکت ایران خودرو مورد استفاده قرار گرفت. عوامل مورد بررسی در این مدل را می توان به دو دسته تقسیم نمود: عوامل خارجی که در ارتباط با محدودیت ها و انتظارات سازمان و اولویت هایی است که چه به صورت صریح و یا ضمنی به تیم تحمیل می شود؛ و عوامل داخلی که شامل رفتارهایی است که با پویایی های درونی تیم ارتباط دارند، ترکیب تیم، فرایند تعیین هدف رویکردی که برای رسیدن به آن انتخاب شده و اثرات متقابل بین اعضای تیم، به این مجموعه یک عامل در خصوص برداشت هر عضو از عملکرد خود در تیم نیز افزوده شده است. اجزای این مدل با رویکرد سیستمی رونالدنواسیزک(۱۹۹۸) در بررسی عوامل موثر بر عملکرد و اثربخشی تیم های تخصصی چندرشته ای در موسسه ناسالانگلی، تطابق دارد و مقیاس ارزیابی عملکرد تیم های مهندسی (ETPS) که در جریان تحقیق وی توسعه داده شده است را بدین منظور بکار می گیرد. نتایج تحقیق حاضر نشان می هد که موفقیت یا شکست چنین تیم هایی به هر دو دسته عوامل خارجی و داخلی وابسته می باشد. به علاوه می توان میزان موفقیت تیم ها را حسب تعداد رفتارهای موفق و ناموفق طبق این مقیاس پیش بینی نمود. هرچند این مدل بر مبنای اطلاعاتی که پس از اتمام کار تیم ها جمع آوری شده اند استوار است لیکن بنظر می رسد کابرد آن در حین فعالیت تیم نیز قادر باشد زمینه هایی برای بهبود عوامل موثر بر کار تیم و در نتیجه عملکرد نهایی تیم را فراهم آورد.