سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محسن باقرنژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد شناسایی و انتخاب مواد فلزی دانشگاه علم و صنعت ای
یوسف حاج کریم خرازی – استد دانشگاه علم و صنعت ایران
سعید رستگاری – استادیار دانشگاه علم و صنعت ایران
رضا لباف – دانشجوی کارشناسی ارشد خوردگی دانشگاه تربیت مدرس تهران

چکیده:

خوردگی داخلی خطوط لوله گاز طبیعی از پدیده های زیان بار در صنعت خط لوله می باشد که طی سال های اخیر مورد توجه محققین و صنعت قرار گرفته است. عمده خسارات وارده به علت حضور CO2 و H2S بوده است که هر کدام علل و شرایط خاص خود را دارند. شرایط محیط داخل لوله در خطوط مختلف انتقال گاز متفاوت است. حتی در طول یک خط لوله نیز شرایط فیزیکی و شیمیایی داخل لوله در انتهای مسیر نسبت به شرایط ابتدایی خط یکسان نیست. به همین دلیل درک اثر عوامل فیزیکی و شیمیایی بر خوردگی داخلی خط لوله بسیار حائز اهمیت است.
در این تحقیق عوامل موثر بر خوردگی فولاد به کار رفته در خطوط لوله انتقال گاز طبیعی در اثر حضور CO2 مورد بررسی قرار گرفته است. آزمایش های الکتروشیمیایی پتانسیودینامیکی در یک ظزف استاندارد یک لیتری به روش استوانه چرخان (RCE) و در محیط اشباع شده از CO2 در ۶۰ و ۸۰ درجه سانتیگراد انجام شده است. نمونه های استوانه ای از جنس فولاد کم آلیاژی با استاندارد API 5L X70 تهیه شده و مورد آزمایش قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد سرعت خوردگی با افزایش دما زیاد شده ولی در دو دمای مورد آزمایش با گذشت زمان طولانی کاهش می یابد که می تواند به علت تشکیل لایه سطحی محافظ باشد. همچنین مشخص شد تشکیل لایه سطحی تنها زمانی می تواند شدت خوردگی فولاد را در محیط حاوی CO2 کاهش دهد که به صورت یکپارچه و یکنواخت روی سطح را پوشانده باشد. در صورت نقص در لایه علاوه بر افزایش سرعت خوردگی، ممکن است نوع خوردگی نیز از حالت خوردگی یکنواخت به خوردگی موضعی تغییر پیدا کند.