سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مژگان میرزاطاهری – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران

چکیده:

از آنجائیکه کوپلیمرهای پیوندی پلی وینیل پیرولیدون نظیر کوپلیمر پیوند شده مونومرهای آبگریز بر پلی وینیل پیرولیین (PVP) دارای کاربردهای تکنیکی خاص بخصوص در ساخت غشاهای فراصاف کننده آبدوست- آبگریز هستند، در این کار نوین تحقیقاتی نقش عوامل موثر بر راندمان درجه پیوندزنی مونومر متیل استایرن بر PVP شامل درصد حجمی مونومر از ۱۰ تا ۹۰ ، درصد حجمی حلال (کلروفرم، DMF) از ۹۰ تا ۱۰، نرج پرتودهی از kGy 10 تا kGy 25 تحت گاز ازت خالص و در دمای اتاق بررسی شد. نتایج حاصل از این بررسی بیانگر افزایش درجه پیوندزنی با افزایش درصد مونومر و همچنین افزایش نرخ پرتودهی بود. بطوریکه در درصد کم از مونومر و یا نرخ کم پرتودهی درجه پیوندزنی ناچیز بود. حلال کلروفرم بدلیل قدرت حلالیت بالا نسبت به PMF، برای پیوندزنی مناسب تر تشخیص داده شد بطوریکه بیشترین درجه پیوندزنی در حلال کل روفرم در ۹۰ درصد حجمی متیل استایرن تحت دز ۲۵kGy مقدار ۴۳۵/۱ درصد بود.