سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

زینب خراسانی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
نرگس خمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
احمد نظامی – عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

پتانسیل آب در خاک یک فاکتور عمده تعیین کننده جوانه زنی و استقرار گیاه زراعی در مزرعه در شرایط دیم می باشد. هدف از این تحقیق، بررسی اثر فاکتور فوق بر جوانه زنی و قدرت گیاهچه شش اکوتیپ زیره سبز بود . دو عامل تودههای زیره سبز شامل ۵ توده زیره سبز (تربت حیدریه، خواف، سبزوار ، قائن و قوچان) و یک رقم هندی RZ19 و عامل پتانسیل اسمزی شامل ۷ سطح ( ۰ ، ۱-، ۲-، ۳-، ۴-، ۵-، ۶- بار) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاٌ تصادفی با ۴ تکرار مورد استفاده قرار گرفت. بذور زیره سبز در داخل پتری دیش و تحت شرایط کنترل شده جوانه زدند. نتایج نشان داد که با کاهش پتانسیل اسمزی (صفر بار به ۶- بار ) درصد جوانه زنی به طور معنی داری ( ۶۱ به ۰ درصد ) کاهش یافت . اکوتیپ های قائن ، خواف و تربت حیدریه به تنش خشکی تحمل بیشتری نشان دادند . طول ریشه چه و ساقه چه نیز به همین ترتیب کاهش نشان داد و با کاهش پتانسیل آب ، تفاوت معنی داری در ظهور ریشه چه و ساقه چه اکوتیپ ها مشاهده شد . در میان صفات مورد اندازه گیری طول ریشه چه بهترین شاخص برای ارزیابی پاسخ ارقام به تنش خشکی بود . در بین سطوح تنش، پتانسیل های آب ۴- و ۵- بار بهترین سطوح برای ارزیابی پاسخ ارقام به تنش خشکی بودند.