سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش آلودگی هوا و اثرات آن بر سلامت

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مجید کرمانی – دانشجوی Ph.D. بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
حسن ایزانلو – دانشجوی Ph.D. بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
محمد پذیرا – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت دانشگاه عل

چکیده:

سابقه و هدف
اهمیت استنشاق هوای پاک و توجه به آنچه از طریق تنفس وارد بدن خود می‌کنیم، روز به روز نمود بارزتری پیدا می‌کند. از طرفی وضعیت بحرانی آلودگی هوای تهران بر کسی پوشیده نیست و با توجه به اینکه ذرات معلق به عنوان یکی از آلاینده‌های اصلی هوای شهر تهران به شمار می‌رود، در این مطالعه غلظت ذرات معلق موجود در هوای آزاد (TSP و PM10) و همچنین توصیف کیفیت هوا با تکیه بر شاخص کیفیت هوا (AQI) با توجه به دو آلاینده TSP و PM10 براساس ماههای مختلف نمونه‌گیری و ایام مختلف هفته مورد بررسی قرار گرفته است.
روش تحقیق
این مطالعه از تاریخ ۱/۱۰/۸۰ لغایت ۳۱/۱/۸۱ در محدوده بیمارستانی دکتر شریعتی تهران انجام شد. باتوجه به محاسبات آماری و استانداردهای EPA و WHO ، تعداد ۶۱ نمونه برای TSP و ۶۱ نمونه برای PM10 با استفاده از پمپ نمونه‌گیر با حجم ز یاد برداشت شد.
نتیجه گیری
نتایج بدست آمده حاکی از آن است که:
در طول دوره نمونه‌گیری آلوده‌ترین ماه به TSP و PM10، اسفند ماه ۱۳۸۰ و پاک‌ترین ماه فروردین ۱۳۸۱ بود.
در طول دوره نمونه‌گیری آلوده‌ترین روزهای هفته از نظر TSP و PM10، شنبه‌ها و دوشنبه‌ها و پاک‌ترین روزها، جمعه‌ها بود. در طول دوره نمونه‌گیری و با توجه به شاخص کیفیت هوا (AQI)، در ۵۱ درصد موارد آلاینده TSP در کمتر از حد استاندارد (AQI < 100) و در ۴۹ درصد دیگر موارد، آلاینده TSP بالای حد استاندارد قرار داشته است (AQI > 100).
در طول دوره نمونه‌گیری و با توجه به شاخص کیفیت هوا (AQI)، در ۵/۷۵ درصد موارد آلاینده PM10 در کمتر از حد استاندارد (AQI < 100) و در ۵/۲۴ درصد دیگر موارد، آلاینده PM10 بالای حد استاندارد قرار داشته است (AQI > 100).