سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش خاک، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

امیرحسین چرخابی – استادیار و مسئول گروه مهندسی زیست محیطی پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
عبدالامیر بستانی – دانشجوی دکتری گروه مهندسی علوم خاک دانشکده مهندسی آب و خاک دانشگاه تهران
غلامرضا ثواقبی فیروزآبادی – استادیار گروه مهندسی علوم خاک دانشکده مهندسی آب و خاک دانشگاه تهران
پرویز شفیعی – دانشجوی دکترای بیوتکنولوژی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

هیدروکربن های آروماتیک چند حلق های در طی فرآیند احتراق ناقص سوختهای فسیلی، بویژه در مراکز صنعتی تولید مواد نفتی ایجاد و در محیط زیست پراکنده می شوند. این ترکیبات پس از تولید، جذب سطوح ذرات معلق هوا و یا ذرات خاک م یشوند و با گذشت زمان به آبهای سحطی و زیرزمینی نفوذ و در محیط زیست منتشر می گردند و تهدیدی جدی برای سلامتی انسان و حیات وحش م یباشند. سرطانزائی بعضی از این ترکیبات، مانند ترکیب بنزوپایرن به اثبات رسیده است. با توجه به وجود فرایند های احتراق سوخت های فسیلی ناقص و وقایع تاسف بار احتراق ناقص و عمدی حاصل از آتش سوزی های چاههای نفتی کویت و عراق و هم مرزی و نزدیکی این کشورها با استان خوزستان، بررسی وضعیت هیدروکربنهای آروماتیک حلقوی در خاکهای رسوبی این دشت حاصلخیز از منابع غیر نقطه ای ضروری بود. در سال ۱۳۶۹ در اثر جنگ بین عراق و کویت مقادیر بسیار زیادی نفت خام در آتش سوخت. وسعت این آلودگی در حدی بود که استانهای جنوب و جنوب غرب ایران را نیز تحت تأثیر خود قرار داد و باعث ورود مقادیر فراوانی از ترکیبات آروماتیک به اتمسفر منطقه شد که در اثر ریزش بارانهای سیاه و چرب در آن زمان این ترکیبات وارد خاک شدند. بنابراین بررسی این موضوع هدف این پژوهش قرار گرفت.