سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش زمین شناسی زیست محیطی و پزشکی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فیروزه مطوری – دانشجوی کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی دانشگاه شهید چمران اهواز
نصرالله کلانتری – عضو هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
محمدحسین رحیمی – عضو هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

فراوانی و تنوع منابع خاک و آب زیرزمینی درکشورمان و بخصوص تنوع اقلیمی باعث ایجاد پتانسیل¬های فراوان کشاورزی شده است. موضوع صادرات غیر¬نفتی که به طور جدی در برنامه دولت قرار گرفته، باعث پررونق¬تر شدن بخش کشاورزی در کشورمان شده است. آب زیرزمینی یکی از منابع مهم تأمین¬کننده آب بخش کشاورزی می¬باشد. در منطقه دزفول هم از این آب برای آبیاری زمین¬های کشاورزی بهره فراوانی برده می¬شود. فرسایش زمین و بایر¬شدن آن، خشکسالی از مهمترین چالشهای جهان امروز که دارای ابعاد جغرافیایی بوده و زندگی بشر را تهدید می¬کند و می¬توانند خسارات جبران ناپذیری به محیط زیست وارد نمایند. پارامترهایی نظیر خطر سدیم، بی¬کربنات، خطر شوری از جمله پارامترهای بسیار مهم درارزیابی کیفیت آب کشاورزی هستند که در دشت¬های سبیلی و دز شرقی مطالعه شدند. این دشت¬ها در بین رودخانه¬های دز و گلال کهنک در شمال خوزستان و در شرق شهرستان دزفول قرار دارد و در مجموع در این دو دشت ۱۲۶ حلقه چاه کشاورزی وجود دارد. با استفاده از اطلاعات برخی از این چاه¬ها (۲۸ نمونه) کیفیت آب زیرزمینی منطقه مورد بررسی قرار گرفت. در روش به کار گرفته شده به منظور پهنه¬بندی آب کشاورزی منطقه از طبقه¬بندی ویلکوکس (Wilcox,1955) کمک گرفته شده است. نتایجی که از این روش بدست آمده، شامل پیشنهاد مکانهای مناسب و نامناسب آب زیرزمینی از لحاظ کشاورزی در منطقه مورد نظر می¬باشد.