سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

نورمحمدی – دانشجوی بیوتکنولوژی کشاورزی دانشگاه علوم و تحقیقات
آزادی – بخش بیوتکنولوژی، مرکز ملی تحقیقات گل و گیاهان زینتی

چکیده:

گل مریم(Polianthes tuberose) یکی از مهمترین گلهای شاخه بریده دنیاست که فقط دارای گلهای سفید رنگی می باشد. از آنجا که این گل فاقد گونه های خویشاوند جهت استفاده در برنامه های اصلاحی می باشد، لذا برای معرفی ارقام جدید به منظور ایجاد جهش به وسیله عوامل جهش زا دستورالعمل مناسبی جهت باز زایی گیاه از طریق کشت بافت باید تهیه شود. بدین منظور جهت ریز ازدیادی گل مریم از ریز نمونه هایی جوانه های بیرونی قاعده پیاز یا فلس های پیاز مریم همراه با صفحه قاعده ای استفاده گردید.
جهت ضدعفونی پیاز مریم برای حذف آلودگی داخلی از پیش تیمار فیزیکی و شیمیایی حمام آبگرم به مدت یک ساعت در رنج دمایی ۴۵ تا ۵۶ درجه ساتیگراد استفاده گردید که کمترین میزان آلودگی در دمای ۵۵ به دست آمد. ریزنمونه ها در محیط MS حاوی تنظیم کننده رشد KINو (۰ ،۲ ,۴ μΜ) جهت مرحله استقرار کشت شدند. بعداز گذشت ۴ هفته نمونه های رشد یافته در محیط MA حاوی تنظیم کننده های رشد (NAA(9،۶،۳،۰µM و (BA (0،۱۰،۲۰،۳۰µM جهت مرحله پرآوری در دو تیمار تاریکی و روشنایی واکشت شدند. نتایج نشان داد که بیشترین درصد ریزنمونه ها با رشد جوانه و میانگین تعداد جوانه های رشد یافته در هر ریز نمونه مربوط به تیمار حاوی ۲µM KINمی باشد. بیشترین ارتفاع مربوط به تیمار حاوی ۳µM NAA و ۳۰µM BA بود. ولی در هیچ تیماری پرآوری مشاهده نگردید.