سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: پنجمین کنگره تغذیه ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی صادقی نیارکی – دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی قزوین
مهین آذر – دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی

چکیده:

درسال ۱۹۳۹، Christensen , Hansen گزارش دادند که با استفاده از رژیم غذایی سرشار از کربوهیدرات قبل از شروع مسابقات ورزشی، م یتوان کارایی افراد را به طور چشمگیری افزایش داد. در دهه ۱۹۶۰ بعد از اینکه تعدادی از محققین وجود ارتباط بین رژیم غذایی، ذخایر گلیکوژن عضلات و پتانسیل ورزشی افراد پی بردند، مطالعات چندی در این زمینه توسط افراد مختلفی صورت گرفت. در این دورهع عمده تلاشها حول اینمحور متمرکز بود که قبل از مسابقه بتوانند ذخایر گلیکوژن بدن فرد را افزایش دهند، دراین راستا معدودی از نوشیدنیهای ورزشی که وع Dynamo آن مشهورتر بود فرمول بندی شد. این نوشیدنی حاوی مقدار زیادی کربوهیدرات (حدود ۷۰ گرم به صورت پلیمر) بود. پس از آنکه به نقش آب به عنوان یک ماده مغذی که می توانست در کارایی ورزشکار موثر باشد پی برده شد، ساختن نوشیدنی های ورزشی گسترش پیدا کرد. اولین نوشیددنی های ورزشی برای استفاده در تیمهای ورزشی دانشگاهی مورد استفاده قرار گرفت، سرآغاز نوشیدنی های ورزشی با نام Bengal Punch که توسط دکتر Martin Broussard جهت استفاده اعضای تیم فوتبال دانشگاه ایالت Louisiana فرمول بندی شده بود، رقم زده شد، در ادامه این کوششها در سال ۱۹۶۲، Cade و همکاران وی پیرامون اثرات گرما به این امر پی بردند که با استفاده از نوشیدنی های حاوی گلوکز و الکترولیت می توان تغییرات ایجاد شده در حجم مایعات بدن در اثر ورزش را پیشگیری یا کاهش داد و سرانجام انها توانستند در سال ۱۹۶۹ نوشیدنی ورزشی تحت عنوان Gatorade را در حد وسیعی به بازار عرضه کنند. از آن زمان تاکنون نوشیدنیهای متنوعی در این زمینه تولید و عرضه شده است.