سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

امیرعلی گلزاری فرد –
علی حسن پور –
سامان پوراکبر –
ستار اکبری –

چکیده:

در این مطالعه با مراجعه به اسب داری های شهرستان تبریز عمل خون گیری بعد از تعیین نژاد اسب ها در هر فصل، از ۵۰ راس به روش ونوجکت انجام شد در انتخاب اسب ها تلاش گردید که از تمام گروه های سنی نمونه گیری شود بعد از نمونه گیری و جدا کردن سرم به وسیله سانتریفیوژ در هر فصل سطح سرمی ویتامین ث توسط روش لوری و اسپکتوفوتومتری قرائت گردید . در مقایسه فصول در فصل تابستان بیشترین مقدار و در فصل پاییز کمترین مقدار سطح سرمی وجود داشت در مورد سن در ۵ سالگی بیشترین مقدار ویتامین ث وجود داشته و به طور معنی دار با بقیه سنین اختلاف داشت ( پ کوچکتر از (۰/۰۵ همچنین در این مطالعه اسب های که دارای سن بالائی بودند سطح سرمی ویتامین ث کمتری داشتند و در مقایسه دو جنس نر و ماده اختلاف معنی داری وجود نداشت .