سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین همایش مراکز تحقیق و توسعه صنایع و معادن

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی مومنی – شرکت توسعه خودروکار
نازیلا عباس زاده ناصری – شرکت توسعه خودروکار
امیر امام – شرکت توسعه خودروکار
نادر آل ابراهیم – شرکت توسعه خودروکار

چکیده:

به همراه گرایش به سمت هوای پاکیزه و وابستگی کمتر به فرآورده های نفتی وارداتی، علاقه به مصرف سوخت های جایگزین در صنعت حمل و نقل در سالهای اخیر رو به افزایش بوده است. از جمله این سوختها می توان به انواع الکلها به خصوص متانول و اتانول، دی متیل اتر، گاز مایع (liquefied petroleum gas) LPG، گاز طبیعی فشرده CNG (compressed natural gas) را نام برد. دی متیل اتر با فرمول شیمیایی CH3-O-CH3 به عنوان ساده ترین و سبکترین سوخت اکسیژن دار و تنها سوخت جایگزین که قابلیت استفاده در موتورهای سیکل دیزل را دارد مطرح می باشد. خواص فیزیکی DME مشابه LPG می باشد لذا مخازن ذخیره LPG و همچنین فناوری های بکاررفته در توزیع، انتقال ومصرف آن، برای DME نیز قابل استفاده می باشد. پیوندهای بین مولکولی دراترها با انرژی فعال سازی نسبتا کمتری شکسته و مولکول به رادیکال تبدیل می شود. این ویژگی موجب زیاد شدن عدد ستان این مواد میشود در نتیجه بر خلاف CNG , LPG و الکلها برای شروع واکنش احتراقی نیازی به جرقه ندارد. در این مقاله با اشاره به فناوری تبدیل گاز طبیعی به فراورده های مایع (Gas To Liquids) مانند متانول، دی متیل اتر و سایر فراورده های میان تقطیر (مانند گازوئیل و نفت سفید) به بررسی مزایای دی متیل اتر از نظر میزان گازهای آلاینده حاصل از احتراق و مقایسه با سوخت های رایج و سایر سوختهای جایگزین اشاره می شود.