سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش زلزله و سبک سازی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سروش حیدری کمررودی – کارشناس عمران

چکیده:

با توجه به زیاد شدن روزافزون اهمیت ساختمانها در نقاط مختلف جهان، ریسک زمین لرزه در یک منطقه روز به روز در حا ل افزایش می باشد. به همین علت نیاز به مقاوم تر کردن و ایمن تر نمودن بناها الزامی می باشد . در مبحث مقاوم سازی و طراحی لرزه ای دو دیدگاه می تواند مد نظر باشد. در دیدگاه نخست افزایش سختی و یا شکل پذیری سازه و پیش بینی مفاصل پلاستیک در نقاط مناسب مد نظر می باش د. از دیدگاه دیگر، جلوگیری از انتقال کامل نیروهای دینامیکی زمین لرزه از زمین به سازه مد نظر می باشد . از دیدگاه علمی راه دوم مناسب است، زیرا باعث کاهش عکس العمل ها، ممان ها و نیرو های کششی، فشاری جاری شده در المان های سازه ای می گردد، درنتیجه مقاطع کوچک تر و ساختمان سبک تر و ایمن تر می گردد . برای تحقق این امر از جداکننده ها ۱ استفاده می شود . از بهترین انواع ایزولاتورها، ایزولاتورهای الاستومری دارای هسته فلزی را می توان نام برد . رفتار این نوع از ایزولاتورها بر دو عامل ایجاد نرمی و شکل پذیری در پایه سازه در صف حه افقی، و حذف نیروهای زمینرزه به واسطه خواص میراگری استوار است. ساختمان یک ایزولاتور الاستومری با هسته فلزی، از دو قسمت اصلی تشکیل شده است. هسته فلزی که نقش انتقال نیروهای ثقلی را بر عهده دارد و پوشش ای از الاستومر که نقش ایجاد نرمی و میرا کردن نیروهای زلزله را بر عهده دارد . مزیت استفاده از این نوع ایزولاتور، کاهش شتاب مبنای طرح و فزایش همزمان پریود سازه می باشد که این امر موجب کاهش نیروهای اعمال شده به سازه و در نهایت سبک تر شدن سازه می گردد