سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

رضا زائر حیدری – کارشناس ارشد حوزه معاونت فروش و صادرات ذوب آهن اصفهان
مجید رفیعی – کارشناس ارشد تحقیقات تجاری، مدیریت تحقیق و توسعه ذوب آهن اصفهان

چکیده:

در سال ۸۶ بازار فولادهای ساختمانی در ایران شاهد ورود بازیگران جدیدی به این صحنه بود. چینی ها با استفاده از خلاء موجود در بازار که به دنبال کاهش تولید و افزایش مصرف فولاد در سال ۸۵ روی داد به بازارهای منطقه شمال خلیج فارس روی آوردند.
چینی ها با در اختیار داشتند بیش از یک سوم حجم تولید جهانی فولاد نقش تاثیرگذاری بر روی بازار جهانی این کالای استراتژیک بازی می کنند. ۶ شرکت عظیم این کشور در بازارهای اروپای غربی، ژاپن و کره بسیار فعال هستند و دو شرکت چینی نیز توانسته اند در دیوارهای حمایتی ایالات متحده عبور نمایند. همه این موارد نشان می دهد همان گومه که حجم تولید فولاد در چین افزایش یافته است تکنولوژی فولاد نیز در این کشور ارتقا پیدا نموده است.
با این همه مطالعه میدانی واردات فولاد به ایران موید نیمه دیگر واقعیت است. شرکت هایی که محصولاتشان به بازارهای کشور راه یافته است از تولیدکمنندگان صاحب نام به شمار نمی آیند و در پاره ای موارد محصولاتی به ایران وارد می شود که امکان فروش ایران در حاشیه جنوبی خلیج فارس ممکن نیست. واردکنندگان به دلیل اطلاعات ناکافی و یا دلایل دیگر روندی را پایه گذاری کرده اند که ممکن است عواقب مثبتی در پی نداشته باشد. ورود محصولات کم ارزش منفعت بلند مدت تولید کنندگان و مصرف کنندگان را تحت تاثیر جدی قرار می دهد و جا دارد این موضوع بطور عمیق مورد بررسی قرار گیرد.
هدف از این تحقیق ایجاد یک نگرش واقع گرایانه در مورد روند واردات فولاد به کشور در سال ۸۶، نوع محصولاتی که به کشور وارد شده است و تهدید و فرصت هایی است که در شرایط جدید تولید کنندگان، مصرف کنندگان و تجار بازار فولاد با آن روبرو هستند.