سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

جابر داودی – دانشگاه آزاد اسلامی ، آذربایجان شرقی،

چکیده:

پژوهش حاضر که از فروردین تا اواخر سال ۱۳۸۵ در آذربایجان غربی به منظور تعیین گونه های کنه های سطح بدن گاو و گاومیشها و میزان تغییرات آلودگی بر حسب سن و جنس و فصل انجام گرفت . در طی این مدت از ۲۱ شهر تابعه استان آذربایجان غربی و در مجموع از تعداد ۱۸۰۰ رأس گا و نر و ماده و ۱۸۰۰ رأس گاومیش نر و ماده با سنین مختلف، نمونه گیری صورت پذیرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار spss آنالیز گردید نتایج این مطالعه نشان دادتعداد ۱۸۳ رأس %)۱۰/۱۶) گاو و تعداد ۲۳ رأس %)۱/۲۷) گاومیش آلوده به کنه بودند . بالاترین میزان آلودگی در گاوان و گاومیشها در خرداد ماه و کمترین میزان آلودگی در گاوان مربوط به بهمن ماه و در گاومیش ها، مرداد ماه بود . درتجزیه و تحلیل آماری، اختلاف معنی داری، بین تعداد کنه های جداسازی شده در ماههای مختلف ( فصول سال ) وجود داشت (۰۵/۰ p< ) از ۷۰۳کنه بالغ و نوچه شناسایی شده در روی گاوان به ترتیب شدت آلودگی، هیالوما آناتولیکم آناتولیکم %(۴۹/۷۸) ، ریپی سفالوس بورسا %)۱۸/۹۱) ، هیالوما آناتولیکم اکسکاواتوم %)۱۱/۹۵) ، ریپی سفالوس سانگوینوس %(۱۳/۳۷) ، درماسنتور مارژیناتوس %)۴/۵۵) ، بوافیلوس آنولاتوس %)۰/۷۱) و ریپی سفالوس تورا نیکوس %) ۰/۷۱) و از ۶۹ ، کنه بالغ و نوچه شناسایی شده در روی گاومیشها به ترتیب شدت آلودگی هیالوما آناتولیکم آناتولیکم %)۵۷ ریپی سفالوس بورسا %)۲۱/۷۴) ، هیالوما آناتولیکم اکسکاواتوم %)۸/۶۹) و درماسنتور مارژیناتوس ) %)۳/۹۸ جدا گردید . فراوانی آلودگی به کنه در قسمتهای مختلف بدن گاوان به ترتیب کشاله ران %)۵۰/۲۶) ، پرینه ) %)۳۰/۱ ، روی پستان %)۱۵/۸۷) و روی بیضه %)۳/۷) بوده و در گاومیش ها بصورت کشاله ران %)۶۰/۸۶) ، روی پستان %)۳۴/۷۸) و پرینه %(۴/۳۴) می باشد