سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اصغر کوهپیما – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
سیدعلی صادقی سنگدهی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
وحید حبیبی اربطانی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
مریم دشتی مرویلی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مد

چکیده:

افزایش فرسایش خاک و تخریب منابع طبیعی به ویژه در سالهای اخیر لزوم مدیریت صحیح و اجرای عملیات مناسب آبخیزداری را اجتناب ناپذیر ساخته است . در ا حدا ث هر سازه آبی آگاهی از رفتار هیدرولوژیکی حوزه ودبی اوج هیدروگراف اهمیت ویژه ای دارد تا این سازه ها با درجه اطمینان بالایی ساخته شوند . بررسی هیدروگراف حوزه امکان مطالعه دبی حداکثر سیلاب، حجم سیلاب و میزان ذخیره حوزه پس از قطع بارندگی را فراهم می سازد و میتوان از آن برای مجسم کردن سیل هایی که در آینده اتفاق می افتد استفاده نمود . از مهمترین قدم هایی که در تجزیه و تحلیل های هیدرولوژی و تهیه هیدروگراف های طرح برداشته شده است مفهوم هیدروگراف واحد است . ویژگی هیدروگراف واحد این است که اگر برای یک حوزه هیدروگراف واحد داشته باشیم قادر خواهیم بود از روی آن هیدروگراف سیلی را که قرار است سازه آبی بر اساس آن طراحی شود بدست آوریم . در این تحقیق هیدروگراف واحد سنتتیک حوزه با بهره گیری از مجموعه داده های مورفولوژیکی، باران سنجی و هیدرومتری و توسل به تجزیه و تحلیل های هیدرولوژیکی تعیین و شکل هیدروگراف سیلاب مشخص شده است که بر اساس آن می توان سیلاب طرح را در مح ل های مورد نظر پیش بینی نمود . مقایسه هیدرو گراف های واحد مصنوعی بدست آمده ا ز روش اشنایدر و SCS نشان می دهد روش اشنایدر مقادیر بیشتری برای دبی پیک سیلاب تخمین می زند و به هیدروگراف های طبیعی مشاهده شده در حوزه های مشابه همجوار نزدیکتر است لذا توصیه می شود از روش اشنایدر برای بر آورد سیلاب استفاده شود .