سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجید توانگری برزی – دانشجوی دکتری سازه های هیدرولیکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
غلامعباس بارانی – استاد بخش عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان
بهنام شفیعی ثابت – دانشجوی دکتری سازه های هیدرولیکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

روشهای مختلف بهینه سازی منابع آب جهت یافتن راهی که بتوان نسبت سـود بـه هزینـه را بـه بـالاترین مقدار ممکن رساند , مورد استفاده قرار می گیرند . اخیرا الگوریتمهای برگرفته از سیستمهای بیولوژیکی و تصادفی در مسائل بهینه سازی به طـور گسـتر ده ای مـورد اسـتفاده واقـع شـده انـد . یکـی از مهمتـرین ایـن الگوریتمهـا , الگوریتمهای وراثتی می باشند . الگوریتمهای وراثتی بـدلیل اسـتفاده از مقـدار تـابع بجـای گرادیـان , از لحـاظ محاسباتی قابلیت کاربرد در مسائل بسیار پیچیده را دارند . اینگونه الگوریتمها بدلیل ماهیت تصادفی بودن نـوعی عدم اطمینان را در حصول به نقطه بهی نه کلی القاء مـی نماینـد . روشـهای بهینـه سـازی سـنتی از قبیـل روشـهای برنامه ریزی خطی ) ),LP غیرخطی ) ) NLP و روشهای برنامه ریزی پویـا ) ) DP بـا اسـتفاده از مـدلهای کلاسـیک ریاضی با وجود اشکالاتی که دارند، قادر به رسیدن به نقطه بهینه هسـتند . در ایـن مقالـه نتـایج بدسـت آمـده از الگوریتم ژنتیک در بهینه سازی سد مخزنی چند منظـوره دز بـا نتـایج حاصـله از یکـی از روشـهای برنامـه ریـزی غیرخطی و نیز روش جستجوی تابو مورد مقایسه و بررسی قرار گرفتند . نتایج بدست آمده از مدل نشان می دهـد که الگوریتم ژنتیک و روش جستجوی تابو در مقایسه با روش برنامه ریزی غیرخطی در اغلب موارد دارای قابلیت اعتماد بوده و از لحاظ پیچیدگی محاسبات بسیار ساده تر به نقطه بهینه دست یافته است