سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت پسماند و جایگاه آن در برنامه ریزی شهری

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سهند جرفی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط
مهدی فرزادکیا – استادیار و عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانش
احمد عامری – دانشیار و عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط و رئیس دانشکده بهداشت

چکیده:

بخش مهمی از مواد زائد جامد خانگی و صنعتی در جهان به انواع مواد سلولزی و از جمله کاغذ و مقوا اختصاص می یابد. در برخی کشورها که دارای صنایع بسته بندی پیشرفته هستند، سهم کاغذ و مقوا در زباله های شهری تا ۲۵% کل زباله های تولیدی است و پیش بینی می شود این روند تزایردی در آینده هم ادامه یابد. در دهه های اخیر با رشد آگاهی های عمومی نسبت به خطرات برداشت بی رویه از منابع چوب جنگلها و افزایش قیمت مواد خام، گرایش مناسبیبه سوی بازیافت کاغذهای مصرف شده به وجود آمده است. هدف از این مطالعه تعیین قابلیت بازیافت کاغذهای مصرف شده به وجود آمده است. هدف از این مطالعه تعیین قابلیت بازیافت کاغذ از مواد زائد جامد شهری تهران و مقایسه آمار موجود با برخی کشورهای جهان است. در این پژوهش با مراجعه به سازمان های ذیربط، نظیر سازمان بازیافت و تبدیل مواد، اطلاعات ضروری در رابطه با وضعیت بازیافت کاغذ در تهران، اخذ شده و با آمار موجود در برخی کشورها مورد مقایسه قرار گرفته است. از مجموع ۷۰۰۰ تن زباله تولیدی روزانه شهر تهران حدود ۱۰% یا ۷۰۰ تن آن کاغذ و مقوی باطله می باشد که تنها بخش ناچیزی از آن در حدود ۰/۳۸% بازیافت می شود. بررسیهای بعمل آمده در خصوص بازیافت کاغذ از زباله های شهر تهران نشان میدهددر صورت افزایش بازیافت کاغذ به ۵۰% و ۷۵% به ترتیب، سالانه از قطع ۲۱۷۱۷۵۰ و ۳۲۵۷۶۲۵ اصله درخت جلوگیری خواهد شد. همچنین این امر سالانه به ترتیب ۳۲۷۲۹۴۵۳۹۰۰ ریال و ۴۴۰۵۱۴۱۷۷۰۰ ریال صرفه اقتصادی به همراه دارد.