سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین کنفرانس ملی مهندسی ساخت و تولید

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حمید سازگاران – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه فردوسی مشهد،
احمد ضابط – استادیار دانشگاه فردوسی مشهد
بهنام معتکف ایمانی – دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

ماشینکاری یکی از مهمترین فرآیندهای تولید قطعات مخصوصاً در صنایع خودروسازی م یباشد. در مقاله حاضر، جهت تعیین قابلیت ماشینکاری از دو معیار نیروی برشی حین تراشکاری و زبری سطح بعد از تراشکاری استفاده شده است. عملیات تراشکاری در شرایط متفاوت سرعت برش و در عمق برش ثابت و نرخ پیشروی ثابت ابزار روی سه نمونه فولاد تجاری AISI 1045 توسط ابزارهای HSS و ابزارهای اینزرتی HZ15 انجام شده است نتایج به دست آمده بیان می دارد که در تراشکاری با ابزارهای HSS با افزایش سرعت برش تغییرات چندانی در نیروی برشی مشاهده نمی شود و زبری سطح بعد از تراشکاری کاهش می یابد. در تراشکاری با ابزارهای اینزرتی HZ15 بهترین شرایط تراشکاری در سرعتهای میانی بین ۳۵ تا ۴۵m/min به دست می آید. نتایج شناسایی و آنالیز آخال ها نشان می دهد که بالا بودن کسر سطحی آخا لهای اکسیدی نیروی برشی وزبری سطح افزایش می یابد و بالا بودن کسر سطحی آخا لهای سولفیدی نیروی برشی و زبری سطح کاهش می یابد.