سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان زایی و روشهای مختلف بیابان زدایی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

فاضل ایرانمنش – کارشناس پژوهشی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

بهره برداری از سرزمین (آب و خاک) بدون توجه به استعداد طبیعی آن، ضایعات فراوانی مانند بیابان زائی، تخریب جنگل را برای منابع طبیعی تجدید شونده بوجود می آورد. رشد روز افزون جمعیت سبب افزایشخسارت و تشدید بحرانهای زیست محیطی می شود. بنابراین استفاده از سرزمین باید بر اساس توان کاربری آن و نیازهای اقصتادی و اجتماعی جوامع باشد. به منظور شناخت توان زیست محیطی حضه آبخیز بیشه زرد در قالب مطالعاتگسترش طرح پخش سیلاب گربایگان واقع در ۵۰ کیلومتری شهرستان فسا در توابع استان فارس و تاسیسی ایستگاه بین المللی آموزشی ترویجیو تحقیقاتی، شناخت توان حوضه فوق الذکر (حوضه تامین کننده سیلاب) از نظر تفرج متمرکز و گسترده و بررسی اثرات اقتصادی توسعه منطاق تفریحجی و به علاوه میزا ن و چگونگی تاثیر پخش سیلاب بر منظومه زیستی و حیات وحش ضرورت یافت.
با توجه به اینکه گام اول در برنامه ریزی سرزمین، شناسایی منابع می باشد. لذا منابع مورد نظر برای تعیین مناطق تفرجگاهی بر حسب اولویت و درجه اهمیت به ترتیب شامل : درصد شیب، بافت و ساختمان خاک، حاصلخیزی خاک و جهت جغرافیایی، شناسایی و با استفاده از نقشه های ۱:۵۰۰۰۰ واحد شکل زمین تفکیک شدند. سپس برای تعیین واحدهای زیست محیطی، نقشه واحدهای شکل زمین با نقشه تیپ خاک، پوشش گیاهی و سایر پارامترهای منابع اکولوژیکی ناپایدار مانند اقلیم، هیدرولوژی، منابع آب و حیات وحش با یکدیگر تلفیق شده و نهایتا یگانهای زیست محیطی مناسب برای تفرج مشخص شده اند.