سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: کنفرانس ملی رویکردهای نوین در مدیریت کسب و کار
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
محسن محمدنوربخش لنگرودی – دکتری مدیریت مالی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی- واحد رشت
مرجان قنبری شاهراجی – کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی- گرایش مالی، موسسه غیرانتفاعی کوشیار

چکیده:
بحث سیاست تقسیم سود همواره به عنوان یکی از مهمترین مباحث مالی مطرح بوده است. شرکت ها در خصوص توزیع سود نقدی خود به طور یکسان عمل ننموده و در این راه سیاست های متفاوتی اتخاذ می نمایند. آن چه که امروزه اهمیت یافته است این است که چهشرایطی باید در شرکت وجود داشته باشد تا بتواند سود تقسیمی پرداخت کند ؛ یا به عبارت دیگر ، چه عواملی هستند که بر پرداخت سودتقسیمی از طرف شرکت اثر می گذارند. در ایران بخش عمده ای از مالکیت شرکت های پذیرفته شده دربورس اوراق بهادار تهران،در اختیار سهامداران نهادی است و از این رو این سهامداران ازحق رأی بالایی برخوردارند.از سوی دیگر از آنجایی که سرمایه گذاری های انجام شده توسط آنها ، مبالغ قابل اوجهی را به خود اختصاص داده است، از این رو این سهامداران به طور طبیعی نگرانی هایی نسبت به سرمایه گذاریهای خود دارند و از انگیزه بالایی برای نظارت بر عملکرد شرکت ها برخوردارند. بنابراین ممکن است سهامداران نهادی در راستای افزایش ثروت خود در اتخاذ تصمیم های شرکت ها از جمله تصمیم های مربوط به سود گزارش و توزیع شده آن ها اثر گذار باشند. هدف اصلی این مطالعه، بررسی تأثیر مالکیت نهادی بر سیاست تقسیم سود شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. در واقع،اینتحقیق در پی پاسخ به این سؤال است که آیا مالکیت نهادی می تواند نقش مؤثری در سیاست تقسیم سود شرکت ها ایفا کند یا خیر؛ در همین راستا چهار فرضیه تدوین شد. به همین منظور، داده های مربوط به شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای دوره زمانی ۵۸۳۱ تا ۵۸۳۵ جمع آوری شدند. در نهایت تجزیه وتحلیل نهایی به کمک نرم افزار Eveiws 7 انجام شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که رابطه معناداری بین سیاست تقسیم سود واهرم مالی ، اندازه شرکت و ارزش بازار سهام وجود دارد. اما نتایج پژوهش برای مالکیت نهادی بر سیاست تقسیم سود معنادار نبوده است