سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

نعیم بنی سعید – کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست – آب و فاضلاب -کارشناس شرکت مهندسین مشا
مهدی فرزادکیا – دکترای مهندسی بهداشت محیط – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان

چکیده:

شناورسازی عملیاتی است که در آن ذراتی را که دانسیته کمتری نسبت به آب دارند را بوسیله شناور شدن در سطح، زلال‌سازی می‌کند. دراین عملیات حذف ذرات بوسیله جمع کننده‌های سطحی لنجام می شود. بیشترین کاربرد در کاهش دانسیته ، از طریق چسبیدن حبابهای هوا به ذرات صورت می‌گیرد. از این عملیات می‌توان برای طیف وسیعی از ذرات معلق استفاده نمود. حبابهای هوایی که باعث شناورسازی مواد معلق می‌شوند را می توان به یکی از راههای(۱) استفاده از سیستم خلاء جهت گازهای محلول (۲)بوسیله تزریق هوا از هواده‌های عمقی(۳)غیرمحلول سازی گاز در فشار بالا که در این صورت در موقع رهاسازی محلول و رسیدن آن به فشار اتمسفر باعث خروج گاز می‌گردد ، تولید نمود.که روش اخیر شناور سازی با استفاده از هوای محلول نامیده می شود. این عملیات بیشتر در صنایع بخصوص صنایع کانی و پالایشگاهها جهت جداسازی دو فاز جامد و مایع کاربرد دارد. از این عملیات نیز می‌توان بجای ته‌نشینی در سیستمهای تصفیه آب و فاضلاب استفاده نمود.کاربردهای اختصاصی از این عملیات عبارتند از:
– زلال سازی آب حاوی مواد منعقد کننده در تولید آب شرب
– حذف فیبرهای کاغذی در فاضلاب کارخانه‌های کاغذ سازی
– حذف روغن و چربی و مواد مشابه از فاضلاب بخصوص صنایع غذایی، پالایشگاه روغن و فاضلاب خشکشویی‌ها
– تغلیظ فلزات در صنایع کانی
– تغلیظ لجن فاضلاب