سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

جلال قادری – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه
مژگان ویسی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه
محمود شریعتمداری – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه

چکیده:

ملکوتی (۱۳۷۵) عناصر غذایی از طریق تغییر در الگوی رشد، مورفولوژی، آناتومی و ترکیب مواد شیمیایی گیاه سبب افزایش یا کاهش مقاومت گیاه به آفات و بیماریها می شوند (۱). رفیعی (۱۹۹۳) در تحقیقی روی اثر متقابل روش های مختلف کنترل علف های هرز گندم زمستانه و افزایش جذب کود در منطقه کرج و ورامین گزارش نمود که برداشت عناصر غذایی توسط گیاه با اعمال روش کنترل harrowing hocing افزایش می یابد، ولی این مورد در بذر گندم صورت نمیگیرد (۲). Wall. و همکاران (۱۹۹۴) گزارش نمودند که کاربرد نیتروژن می تواند شیوع و گسترش بیماری ریشه ناشی از قارچ solani Rhizoctonia روی گندم بهاره در جنوب استرالیا را کاهش می دهد (۳).