سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

آرش امینی نکو – بخش زمین شناسی دانشگاه شیراز
مهدی ثابت سروستانی – بخش زمین شناسی دانشگاه شیراز

چکیده:

امروزه عدم دقت و توجه به مطالعات بنیادی مانند مطالعات زمینساخت و زمین شناسی مهندسی، در مکان یابی سازه ها را می توان عامل ضررهای مالی و گاه جانی فراوانی دانست. یکی از این موارد را می توان در قرار گرفتن سازه ها در معرض رانش زمین و یا زمینلرزه ذکر کرد. سازه ای که دست کم برای ۵۰ سال طراحی گردیده است، در اثر این عدم دقت می تواند به آسانی در عرض کمتر از چن سال از حیز انتفاع خارج شود. این مسئله را می توان در مکانیابی بخش شیمی دانشگاه شیراز (در دست احداث) مشاهده کرد. قرار گرفتن این سازه در محلی که دو گسل از دو سو آن را احاطه کرده و توده مستعد لغزشی در بالای آن قرار گرفته، نشان از عدم دقت طراحان این سازه، به این نوع مطالعات دارد. براساس مطالعات انجام شده، می توان چنین اظهار کرد که در صورت حرکت این توده ی مستعد لغزش، افزون بر وارد آمدن خسارت های عمده به ساختمان بخش شیمی، جاده ی ارتباطی خوابگاه دانشگاه شیراز نیز قطع خواهد شد.