سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سمانه نورانی آزاد – عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور مرکز فسا
شاهین شرافتی – کارشناس آموزش دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان

چکیده:

هدف اصلی این تحقیق بررسی مزیت نسبی ایران درصادرات گوجه فرنگی است.آمار واطلاعات به صورت سری زمانی در سالهای۱۳۸۶-۱۳۴۴ جمع آوری شده است. بنابراین فرضیه تحقیق این است که ایران در دوره بعد از انقلاب در صادرات گورجه فرنگی تا حدودی دارای مزیت نسبی است به این منظور از شاخصهای مزیت نسبی آشکار شده RCA، مزیت نسبی آشکار شده متقارنRSCA وشرط هیلمن برای بهینه بودن شاخص مزیت نسبی آشکار شده ،استفاده شده است . نتایج مطالعات نشان میدهد میانگین شاخصهای مزیت نسبی آشکار شده قبل وبعد از انقلاب به ترتیب ۶۴/۱و۷۷/۴ می باشد ودارای نرخ رشدی معادل ۱/۹۰۵وشاخصهای مزیت نسبی آشکار شده متقارن، قبل وبعد از انقلاب به ترتیب ۰/۱۲۳و۰/۶۳۶ ودارای نرخ رشدی معادل۴/۱۴۲ بوده و اختلاف معنی داری بین آنها وجوددارد.همچنین طبق مقادیر شاخصها جایگاه این محصول دربازار صادراتی ایران بهبود یافته ودرجه اطمینان برای ادامه حضور دربازار جهانی نیز در دوره پس از انقلاب افزایش داشته است. هرچند مزیت نسبی در صادرات این محصول نیز در بین محصولات کشاورزی نسبت به محصولات کشاورزی جهانی حفظ شده ولی این مزیت در طول دوره‌ قبل از انقلاب وسالهای اولیه بعد از انقلابنوسان‌های زیادی داشته است و یک حالت بی‌ثباتی در این باره مشاهده می‌شودبا این وجودنباید چنین تعبیر کرد که صادرات این محصول باید متوقف شود،چون در سالهای بعد از انقلاب مزیت نسبی در صادرات محصول رشد داشته است. لذالازم است با استفاده از شیوه های مناسب نسبت به بهبود تولید و بازاریابی این محصول برنامه‌ریزی همه جانبه‌ای صورت گیرد.