سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

محمدحسین بصیری – دکتری اقتصاد معدن ،مدیر کل دفتر آمار و اطلا عرسانی ، وزارت صنایع و معاد
فاطمه سادات نبی یان جوردی – کارشناسی ارشد مهندسی معدن-استخراج، کارشناس طرح مطالعاتی معادن ایران

چکیده:

یکی از فاکتورهای مهم برای برنامه ریزی اقتصادی یک کشور در حال توسعه مانند ایران، داشتن اطلاعات از مزیت های نسبی مواد معدنی در امر تولید و صادرات م یباشد. آگاهی از مزی تهای نسبی در بخش تجارت خارجی بهمنظور گسترش صادرات غیر نفتی و کاهش وابستگی به اقتصاد تک محصولی نفت، از ضرور تهای برنامه ریزی کشور می باشد. ذخایر معدنی هر کشور از لحاظ تأمین مواد اولیه بسیاری از صنایع وابسته کشور، مهم م یباشد. با توجه به پایا نپذیر بودن ذخایر معدنی، استفاده بهینه از این ذخائر و تعیین اولویت بهر هبرداری از آنها بسیار حائز اهمیت می باشد. یکی از
اهداف برنامه چهارم توسعه اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی ایران تأکید بر استفاده از منابع اولیه موجود در کشورم یباشد. در این مقاله به کمک روش هزینه منابع داخلی(DRC ) که یکی از رو شهای محاسبه مزیت نسبی(Comparative Advantage) محسوب م یشود ،وجود یا عدم وجود مزیت نسبی در تولید و صادرات کائولنبه خارج از کشور مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است و در نهایت با استفاده از این روش و بررسی شرایط بین المللی و نیاز داخلی مشخص گردیده که آیا اولویت با بهره برداری هرچه بیشتر از این ذخایر و صادرات آنها Exports ) (Oriented بوده و یا اینکه بهتر است که به واردات توجه شده و ذخایر را برای آینده حفظ نمود .آنگاه دقت نتایجبه دست آمده از این روش با استفاده از شاخ صهای استاندارد جهانی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.