سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حامد نجفی ‌علمدارلو –
امیرحسین چیذری –
رحیم محمودگردی –

چکیده:

استان فارس یکی از مناطق مناسب در جهت کشت گوجه‌فرنگی می‌باشد و این مقاله به بررسی مزیت‌نسبی کشت گوجه‌فرنگی در این استان در طی سال‌های زراعی۷۹-۱۳۷۸ تا ۸۴-۱۳۸۳ می‌پردازد. در این تحقیق از روش ماتریس‌ تحلیل‌سیاست (PAM) و شاخص مزیت‌ نسبی آشکار‌شده (RCA) استفاده شده‌است و شاخص‌های مزیت‌نسبی از قبیل هزینه منابع داخلی (DRC) ضریب حمایت اسمی از محصول و نهاده (NPC و NPIC) و هم‌چنین ضریب حمایت موثر و شاخصهای توان رقابت هزینهای و شاخص سودآوری خالص اجتماعی(NPS) محاسبه گردیده‌است. و از روش ضریب‌مکان برای محاسبه شاخص‌های مزیت‌نسبی تولید، عملکرد، بهره‌وری نیروی‌کار، اشتغال‌زایی و مقیاس در طی سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵، استفاده گردیده‌است. نتایج نشان‌داد که سیاست آزاد سازی نرخ ارز تاثیر بسزایی در افزایش مزیت‌نسبی تولید کننده داشته‌است و دولت در طی این سال‌ها از نهاده‌ها حمایت نموده‌است. هم‌چنین این استان با توجه به شاخص‌های ضریب‌مکان در کاشت گوجه‌فرنگی دارای توجیه است. در نتیجه گسترش کشت این محصول در منطقه توصیه می‌گردد.