سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی رضا پازوکی – کارشناس ارشد دانشگاه صنعتی اصفهان
مصطفی غیور – استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

توانائی یک مدل مکانیکی برای ارائه مشخصه های کیفی آزمایشگاهی بدن انسان، همیشه یک شاخص اصلی برای محاسبه ارزش مدل می باشد. در عمل این سوال مطرح است که چند مدل می توانند این داده های آزمایشگاهی را با دقتی مشابه ارائه دهند؟.به عبارت دیگر مساله اصلی، واحد نبودن ساختمان مدل برای ارائه مشخصه های مکانیکی می باشد.این امر ما را وادار می کند که تلاش خود را برای ساختن یک تئوری شناسائی برای مدلهای مکانیکی جهت دهیم.ابتدا چندین قضیه مرتبط با وجود و واحد نبودن مدل مکانیکی بررسی می شود.نشان داده می شود که اگر حتی یک ساختار مدل داده شود می توان چندین دسته پارامترهای مدل بدست آوردکه نتایج مشابهی می دهند.همچنین نشان داده می شود که اگر هم تابع تبدیل و هم امپدانس ورودی بدن مشخص باشند،مینوان پارامترهای مدل را بصورت واحد مشخص کرد.