سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنگره ملی علوم انسانی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

طهمورث ساجدی – استاد یار دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه تهران

چکیده:

پس ازبحث ضرورت تأسیس دوره های کارشناسی ارشدودکتری دررشته های مختلف زبانهای خارجی،آن هم منطبق بانیازهای فعلی وسیاستگزاری های دوردست دولت، موضوع تخصص استادان که به تدریس واحدهای مربوط می پردازندولزوماً هم عهده دارپایان نامه ورساله می شوند،عملاً بروز می کند وکم کم به یکی از معضلات مهم درراه ارتقای علوم انسانی تبدیل می شود؛چون فردبدون تخصص وصرفاً برای کسب مادیات ،موضوع های نسبتاًتکراری ومشابه هم رابدون این که آخرین داده های آن منظورگردد،پذیرفته ودرنتیجه کار بی لطفی ارائه می کند.دراصل استاد راهنما بایدبرموضو ع اشراف کامل داشته باشد و ضرورت توجه به سلسله مراتب امریعنی نگارش، دفاع و چگونگی بررسی مباح ثهار ابرای نمره نهایی درنظرداشته باشد .سرانجام این که ض رورت نقد و بررسی این پایان نامه ها و رساله هابایدبه صورت مقالات پژوهشی فراهم گردد تادرراستای ارتقاء علوم انسانی،خوب از بد تم ییز داده شودواصالت کار نشان داده شود .هدف از ارائه این مقاله ابتدابرشمردن معضلات فعل ی ارتقاءعلوم انسانی است و سپس بررسی وپیشنهادراه کارهایی برای زدودن آنهااست که در غایت منجر به ارتقاء خواهد شد