سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

داود مستوفی نژاد – دانشیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی اصفهان
فرهنگ فرحبد – دانشجوی دکتری دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

در تحقیق حاضر، به بررسی محدودیت‌های کاربری درصد بازتوزیع مجاز لنگر ارائه شده در آئین‌نامه ACI 318، و مقایسه آن با آئین‌نامه بتن ایران پرداخته می‌شود. به این منظور، رابطه حاکم بر درصد بازتوزیع مجاز لنگر در تیرهای سراسری، با توجه به تامین شکل‌پذیری کافی استخراج ‌گردیده است. سپس تاثیر پارامترهای گوناگون مانند بزرگی لنگر الاستیک تکیه‌گاه، نسبت طول دهانه تیر به عمق موثر آن، و تنش تسلیم فولاد کششی، بر میزان بازتوزیع لنگر ارزیابی شده، و در هر مورد نتایج حاصله با نتایج و منحنی‌های حاصل از روش آئین‌نامه‌های ۳۱۸ ACI و آبا در بازتوزیع لنگر مقایسه شده است. نتایج حاصله نشان می‌دهد که بازتوزیع لنگر در تیرهای سراسری بر اساس روش آبا در بعضی از محدوده‌ها با انتقاداتی همراه است. توضیح بیشتر در این مورد، در اصل مقاله ارائه خواهد شد.