سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: پنجمین همایش سراسری علوم انسانی و هنر

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

نسرین حمزه نژاد –

چکیده:

جای جای متون کهن فارسی خصوصاً اثر فنا ناپذیر حکیم فردوسی آیینه تمام نمای ایران باستان است اگرچه جای پای مردم عامه خصوصا زنان کم رنگ است اما با سیر و تفحص در آن به بسیاری از مسائل اجتماعی، خانوادگی، سیاسی، اقتصادی و … می توان پی برد زنان شاهنامه که وجودشان سراسر جوش و خروش ایت زنانی زیبا رو بادرایت باحیا و رزم آور هستند که در عرصه اجتماع حضور گرم و روشن داشتند و فراز و نشیب روزگار رادیده و سرد و گرم ان را چشیده اند.زنانی که در میدان رزم جنگیده، تاج شاهی بر سر گذاشته اند و در تفرج گاهها شکار کرده اند. خلاصه زنان شاهنامه تنگ نظری تن پروری و حقارت نمی شناسند منظومه دلکش خواجوی کرمانی نیز بیان گر وضعیت زندگی اشراف و شاهزاده ها می باشد و از زندگی رعایا چندان سخنی به میان نیاورده است زنان منظومه بر خلاف زنان شاهنامه حضور گرم و فعال در اجتماع ندارند و جرأت و جسارتی هم در ابراز عشق و سماجت در راه وصال از خود نشان نداده اند زنان زیبا رو و بلند بالا و با حیای منظومه زنان منزوی و پرده نشین هستند که سرنوشت خود را به دست پدران همسران و تقدیر سپرده اند و ردپایی از انها در تفرج گاهها و میدان رزم و اریکه سلطنت دیده نمی شود.شاعران هوشمندی چون فردوسی و خواجوی کرمانی با ظرافت و نکته سنجی هزاران مسئله و راز و رمز ساری و جاری در امور اجتماعی, سیاسی, حکومت داری خانواده و آداب و رسوم مردم آن زمان را گزارش کرده اند.