سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مسعود اسدزاده اصفهانی – کارشناس ارشد منابع آب، دانشگاه امیرکبیر، تهران
سید محمد مرتضوی نائینی – کارشناس ارشد منابع آب، دانشگاه صنعتی خواجه نصیر، تهران

چکیده:

مدلهای مفهومی بارش – رواناب که با استفاده از پارامترهایی هیدروگراف رواناب حاصل از بارش در یک حوزه آبریز را محاسبه می کنند، نقش بسیار مهمی در برنامه ریزی و مدیریت منابع آب ایفا می کنند . یکی از مهمترین عوامل در میزان دقت و کارایی این مدلها تخیمن صحیح پارامترهای آنها است . در صورتی که این پارامترها به درستی محاسبه شوند، مدل مورد نظر می تواند خصوصیات حوزه آبریز مورد مطالعه را به طور مناسب نمایش دهد . با توجه به تعداد نسبتاً زیاد این پارامترها، کاربرد شیوه های سنتی مبتنی بر سعی و خطا که تا حد زیادی
متکی بر مهارت کاربر می باشند در تخمین این پارامترها محدود می باشد . در نتیجه کالیبراسیون این مدلها مستلزم استفاده از شیوه های نوین بهینه سازی می باشد . در این مقاله تخمین پارامترهای مدل مفهومی بارش – رواناب تانک با استفاده از روشهای جستجوی تصادفی الگوریتم ژنتیک ساده (SGA) و الگوریتم ژنتیک هیبریدی(HGA ) مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است . نتایج حاصل از این دو روش در تخمین پارامترهای مدل بارش – رواناب مورد مطالعه، حاکی از برتری HGA نسبت به SGA در دستیابی به نتایج بهتر در زمان کوتاهتر است .