سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در معادن و صنایع معدنی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

صدیقه خدابنده شهرکی – عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری- مامائی رازی کرمان

چکیده:

این پژوهش مطاله ای مقطعی است که در آن شیوع حوادث ناشی از کار در سالهای ۱۳۶۹ و ۱۳۷۹ درمعادن زغالسنگ پابدانا، همکار، باب نیزو و هجدک استان کرمان مورد بررسی قرار گرفته است. جهت تعیین شیوع حوادث از آمار که به اطلاع مقامات مسئول رسانده شده استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی استفاده شد. نتایج نشان داد که در سال ۱۳۶۹ شیوع حوادث ۴/۶۶ و در سال ۱۳۷۹، ۴/۰۷ بوده است. بیشترین گروه سنی حادثه دیدگان در سال ۱۳۶۹ سنین ۲۹-۲۰ سال و در سال ۱۳۷۹، ۳۰-۳۹ سال بود از نظر علل حادثه در سال ۶۹ در معدن پایدانا بیشترین علت حادثه در کارگران ریزش و ماندن زیر آوار (۵۳/۲۲%) و سایر علل که شامل حوادث ناشی از ابزار مکانیکی – دستی و غیره ۸۷/۳% بود. و در معدن باب نیزو سقوط اشیاء ۶۱/۴ درصد و در معدن هجدک ۴۵/۴۵% برخورد، همکار ۱۴/۵% ریزش و ماندن زیر آوار بود. و در سال ۱۳۷۹ در معادن پابدانا و باب نیزو برخورد از بیشترین علل حادثه به ترتیب ۴۴/۴۹ و ۲۰/۷% و در معدن هجک ۱۸/۳۷ مربوط به سایر علل و همکار ۲۶/۶% مربوط به سقوط بوده است. از نظر محل حادثه بیشترین بروز حادثه در سال ۱۳۶۹ و ۱۳۷۹ در قسمت استخراج و آماده سازی بود.
ضریب حادثه در سال ۶۹ نشان داد که در مدت یکسال در مقابل یک میلیون ساعت کار تعداد ۴۱ حادثه در پابدانا و۱۶ حادثه در باب نیزو رخ داده و در ۱۳۷۹ در پابدانا ۸/۰۴ و در همکار ۲/۰۲ بوده. شدت حادثه در سال ۶۹ نشان داد به ازای هر یک هزار سااعت کار انجام شده به طور متوسط در معدن پابدانا ۱۸۷ روز و در معدن باب نیزو ۹۹ روز تلف شده است و در سال ۱۳۷۹ در معادن پابدانا، همکار، هجدک و باب نیزو به ترتیب ۵۸ روز، ۲۳ روز، ۱۰ روز بوده است.