سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت دانش

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

چکیده:

در اقتصاد نوین، دانش منبع اصلی توسعه اقتصادی و صنعتی است و سایر عوامل سنتی تولید مانند زمین، نیروی کار و سرمایه در مرتبه بعدی اهمیت قرار دارند {.۱} عوامل سنتی تولید از نظر مقیاس و دامنه با محدودیت روبرو بوده و افزایش نهایی آنها به بازده نزولی سرمایه گذاری منجر می شود . در مقابل، قانون اقتصادی دیگری بر بازده دانش حکمفرماست : سرمایه گذاری بیشتر در دانش یا اطلاعات به بازدهی بالاتری ختم خواهد شد . نگرش سنتی به نوآوری از تاکید بر داراییهای فیزیکی و ملموس به فرایندهای جذب، همانند سازی و تسهیم دانش برای ایجاد نوآوری در دانش مبدل شده است . در چنین شرایطی دانش به عامل کلیدی ارتقای عملکرد سازمانی تبدیل شده است {.۲}