سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

کاظم ندافی – استاد گروه مهندسی بهداشت محیط , دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهدا
محسن حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط , دانشکده بهداشت و انستیتو تح
محمد صادق حسنوند – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط , دانشکده بهداشت و انستیتو تح
مهدی فضل زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط , دانشکده بهداشت و انستیتو تح

چکیده:

مدتهاست مسئله آلودگی هوای شهر تهران و خطراتی که از این جهت متوجه ساکنین این شهر م یشود، به صورت های مختلف گوشزد شده است، اما خطرات ناشی از این پدیده که زندگی شهروندان را تهدید م یکند، به نحو شایسته مورد توجه قرار نگرفته است. در این بررسی داده های مربوط به غلظت آلایند هها در سا لهای ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ که توسط شرکت کنترل کیفیت هوا در شهر تهران ارائه گردیده است ملاک محاسبه قرار گرفته است.در این بررسی AQI برای پنج آلاینده اصلی NO و ۲ O3 , SO2 , PM10 , CO محاسبه شده است.نتایج حاصل از شاخص کیفیت هوا (AQI) در سال ۱۳۸۵ حاکی از آن است که در کل سال ۱۳۸۵ در ۷۱/۵ درصد موارد (۲۶۱ روز)شاخص کیفیت هوا بیشتر از حد استاندارد (۱۰۰> AQI ) بود و در ۲۸/۵ درصد موارد (۱۰۴ روز ) نیز شاخص کیفیت هوا کم تر از حد استاندارد (۱۰۰> AQI ) بوده است. هم چنین نتایج حاصل از شاخص کیفیت هوا در سال ۱۳۸۶ حاکی از آن است که از کل روزهای سال ۱۳۸۶ حدود ۵۹/۷۲ درصد موارد ( ۲۱۸ روز), شاخص کیفیت هوا بیشتر از حد استاندارد بوده و در ۴۰/۲۸ درصد موارد (۱۴۷ روز) نیز شاخص کیفیت هوا کم تر از حد استاندارد بوده است. در موارد تجاوز از حد استاندارد در هر دو سال , در اغلب روزها آلاینده مسئول مونوکسید کربن (CO) بوده است که نشان می دهد اقدامات مدیریتی جهت کنترل آلودگی هوا در شهر تهران باید روی کاهش این آلاینده متمرکز گردد.