سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: سومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

کاظم ندافی – گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

داده های مربوط به آلاینده های هوا که در برنامه های پایش کیفیت هوا جمع آوری می شود باید به نحو صحیح مورد تجزیه و تحلیل و در نهایت تفسیر قرار گیرد. در این بررسی شاخص استاندارد آلودگی(PSI) برای داده های پنج نوع آلاینده اصلی هوا مربوط به ایستگاه فاطمی در شهر تهران در سال های ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷ محاسبه و بر مبنای جداول استاندارد، کیفیت هوا به حالتهای "خوب" ، "متوسط"، "غیر بهداشتی" و "خیلی غیر بهداشتی" طبقه بندی گردید. نتایج به دست آمده برای فصول مختلف سالهای یاد شده که به صورت گرافیکی ارائه شده است،افزایش قابل توجه آلودگی هوا در سال ۱۳۷۷ نسبت به سال ۱۳۷۶ را نشان می دهد. بطوری که در سال ۱۳۷۶، ۳۲ درصد روزها کیفیت هوا از لحاظ توصیفی غیر بهداشتی و ۵درصد روزها خیلی غیر بهداشتی بوده است،در صورتی که این موارد برای سال های ۱۳۷۷ به ترتیب به ۳۴ درصد و ۶ درصد افزایش یافته است. در موارد تجاوز از حد استاندارد (PSI>100) در هر دو سال، در اغلب روزها آلاینده مسئول مونوکسید کربن (CO) بوده است که نشان می دهد اقدامات مدیریتی جهت کنترل آلودگی هوا در شهر تهران باید روی کاهش این آلاینده متمرکز گردد.