سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

نوشین غزاله – تهران دانشکده دامپزشکی
نرگس غزاله – تهران دانشکده دامپزشکی
حجت غزاله – تهران دانشکده دامپزشکی

چکیده:

بروسلوز یک بیماری عفونی باعامل باکتری کوکوباسیلی گرم منف ی وبدون اسپوروا یجاد کننده ی تب , درد بدن و لنفادنوپاتی درانسان ها وسقط جنین وتورم بیضه درحیوانات است . براساس آخرین آمارها ی مربوط به پراکندگی بروسلوزدرایران،همدان درگروه استان ها ی با الودگی شدید شناخته شد،به این ترتیب درمطالعه ا ی به صورت گذشته نگرو با بررسی فرم کشوری تا یید شده ی بررسی انفرادی بیماران مبتلا به بروسلوزدرشهرستان همدان میزان بروزبیماری تب مالت درمناطق شهری وروستا یی را درهر ۱۰۰۰۰۰ نفرازسال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۵ بررسی کرد یم . در تمام سال ها ی بررسی شده روستا بیشتراز شهرودرا ین میان سال ۸۳ با میزان ۷۵/۶ مورد بیشترین وسال ۸۰ با تعداد کل ۴۳/۸ مورد کمترین میزان درگیری به بیماری راداشته اند . درحالیکه میانگین بروزکشوری درسال ۸۳ برابر ۳۹/۲ ودرسال ۸۰ برابر ۲۵/۳ بوده است . تعداد موارد بیماری درسال ۷۸ ازسال پیش ازآن کمتربوده و ازآن پس همواره روند صعود ی داشته است تا ا ینکه درسال ۸۴ با اندکی کاهش وپس ازآن درسال ۸۵ با اختلاف ۱۹ مورد ازسال قبل روند نزولی یافته . نتا یج بدست بیانگراندمیک بودن همدان ازنظردرگیری به تب مالت است . اپیدمیولوژی بیماری ازنظر نزد یکی کشاورزی ودامپروری وزندگی روستا یی وعشا یری ودا یرگشتن آغل وچادرگاووگوسفنددرکنارچادرصاحب ان آنها ودرآغوش گرفتن ونوازش کردن بزغاله،بره یا گوساله ی تازه بدن یا آمده توسط کودکان ومصرف محصولات لبنی درابتلا به بیماری بسیاراهمیت دارد . برایناساس بیشترین جمعیت درمعرض خطربیماری تب مالت روستا ییان هستند که دربرنامه ریزی ها ی لازم جهت مبارزه و پیشگیری بروسلوزباید بیش ازسایرگروه ها مورد توجه قرار گیرند .