سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

کیاندخت قناتی – مرکز تحقیقات سم شناسی وابسته به دانشگاه تهران
جمیله سالار آملی – مرکز تحقیقات سم شناسی وابسته به دانشگاه تهران
جلال حسن – مرکز تحقیقات سم شناسی وابسته به دانشگاه تهران
اعظم هاشمی – مرکز تحقیقات سم شناسی وابسته به دانشگاه تهران

چکیده:

جیوه عنصری فلز ی است که در خاک و صخره ها بطور طبیعی حضور دارد و متعاقب تغییرات جوی و یا فعالیتها ی معدنی و صنعتی به محیط زیست راه می یابد . در محیط زیست، عواملی از قبیل باکتریها قادرند جیوه فلزی و غیر آلی را به جیوه آلی که از عوامل نوروتوکس یک و تراتوژنیک بوده و خاصیت تجمع زیستی بالایی نیز دارد، تبد یل نمودهو به جای این عنصر در محیط ز یست و منابع غذایی بخصوص غذاها ی دریایی کمک نما ین. سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا و برخی مجامع معتبر دیگر، مصرف غذاها ی دریایی را مهمترین راه مواجهه با ا ین عنصر بخصوص جیوه آلی اعلام نموده اند . از آنجا که اندازه گیری جیوه تام به تنهایی نمی تواند معیار مناسبی از نظر میزان آلودگی مواد غذایی به متیل مرکوری یا جیوه آلی باشد و تاکنون نیز گزارشی از میزان متیل مرکوری تن های ماهی منتشر نشده است لذا در این تحقیق میزان جیوه آلی کنسروهای ماهی تن که یکی از پرمصرف ترین فرآورده های دریایی در کشور محسوب می شود، مورد ارزیابی قرار گرفت . به این منظور تعداد ۳۰ نمونه کنسرو ماهی تن از فروشگاههای شهر تهران جمع آوری و به مرکز تحقیقات سم شناسی دانشگاه تهران منتقل گردید . در آزمایشگاه ابتدا صحت روش انداز ه گیری جیوه آلی با دستگاه گاز کروماتوگرافی – جرم سنجی تائید و سپس نمونه ها جهت اندازه گیری جیوه آلی با استفاده از دستگاه گازکروماتوگرافی مجهز به دتکتور الکترون کپچر آنالیزشدند . جهت آنالیز، مقدار یک گرم از بافت مورد نظر ( عضله ماهی ) ، به کمک ۱۰ میلی لیتر سود %۱۰ به مدت دو ساعت در دما ی ۶۰ درجه سانتیگراد هیدرولیز و سپس با استفاده از بافر، معرف و حلالهای استات آمونیم، تترا فنیل بورات سدیم و هگزان استخراج و در نهایت با دستگاه گازکروماتوگرافی قرائت شدند . نتایج نشان داده است میانگین متیل مرکوری در نمونه ها برابر با ۱۹۹/۵۶ پی پی بی با حداقل – حداکثر ۵۶ و ۲۹۰ پی پی بی می باشد . اگر چه این مقادیر، از حداکثر مقدار مجاز اعلام شده در کنسرو ماهی تن کمتر است اما بهرحال مقادیر بدست آمده از نظر آلودگی محیط زیست به جیوه و تجمع آن به شکل متیل مرکوری در عضلات ماهی در کشور بسیار قابل توجه می باشد .