سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

قربان عسگری – مربی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان(دانشجوی دوره دکتری مهند
سیدداود اشرفی – مربی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان
اکبر غلامپور – کارشناس ارشد شرکت شهرکهای صنعتی تبریز

چکیده:

مطابق آمارهای موجود ، مصرف سرانه آبزیان در جهان از ۱۴/۳کیلوگرم در سال ۱۹۹۴ به بیش ۱۵/۷۵ کیلوگرم در سال ۱۹۹۷افزایش یافته است . مصرف آبزیان در ایران از کمتر از ۱ کیلوگرم در سال ۱۳۵۷ به ۴/۵۷ کیلوگرم در سال ۱۳۷۵ افزایش یافته استبنابراین به موازات افزایش مصرف این منابع ، اهمیت بهداشتی و سلامتی ماهیان نیز ، بیشتر می گردد که در این میان فلزات سنگین به علت فرایند بیولوژیکی و تجمع زیستی، تشخیص و اندازه گیری آن اهمیت زیادی دارد . برای بررسی غلظت فلزات سنگین کادمیوم ، کروم ، سرب ونیکل ماهیان پرورشی شهر ستان خرم آباد تعداد ۲۴۰ نمونه از ده محل پرورش ماهی در طی فصل بهار و تابستان جمع آوری و مقدار فلزات سنگین کادمیوم ، کروم ، سرب و نیکل موجود در بافت ماهیان پس از عملیات هضم شیمیایی توسط دستگاه جذب اتمی تعیین مقدار گردید . میانگین غلظت سرب ، کروم ، کادمیوم ونیکل در بافت ماهیان مورد مطالعه به ترتیب برای محلهای مورد مطالعه ۰٫۴۶ ، ۰/۰۶ ، ۰/۰۵۳ و ۰/۳ پی پی ام بر حسب وزن خشک ماهی بوده است . نتایج حاصل از انجام این پژوهش همچنین نشان داد که مقدار فلزاتسنگین سرب ، کادمیوم ، کروم و نیکل به ترتیب در ۲۷% و ۸% و ۳% و ۲۵% نمونه های مورد مطالعه از حداکثر مجاز سازمان بهداشت جهانی بیشتر بود . نتایج نشان داد که توزیع فلزات سنگین در بافت ماهیان مورد مطالعه بطور تقریباً یکسانی وجود داشت و از نظر آماری اختلاف معنی داری بین غلظت آنها مشاهده نگردید ولی مقادیر این فلزات در ماهیان پرورشی بیشتر از ماهیان دریایی بود . مقایسه مقادیر بدست آمده با استاندارد سازمان بهداشت جهانی نشان داد که مقدار فلزات سنگین سرب ، کروم ، کادمیوم ، و نیکل از حد مجاز سازمان بهداشت جهانی کمتر بود .