سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

شکراله حاجی وند – عضوهیئت علمی ورئیس ایستگاه تحقیقات کشاورزی میناب
محمد علی قاسمی نژاد رائینی – کارشناس مرکبات و رئیس ایستگاه حاجی آباد
یونس ابراهیمی – رئیس سابق موسسه مرکبات

چکیده:

استان هرمزگان از سابقه طولانی در کشت و پرورش مرکبات برخوردار و بیشترین سطح زیر کشت آن مربوط به لیموترش است به طوری که از ۶۹۰هزار تن کل تولید کشور،بیش از ۲۷۰ هزار تن آن مربوط به استان هرمزگان میباشد.کشت و پرورش دراز مدت آن به صورت بذر باعت ایجاد تنوع در بین آنها شده است،لذا به منظور شناسایی،کدگذاری ونگهداری ذخایر توارثی لایم این بررسی ازسال ۱۳۶۴تا ۱۳۷۹به طول انجامید.با فرا رسیدن زمان گلدهی و میوه دهی ارقام مختلف،ازباغهای منطقه بازدید بعمل آمد و صفاتی ارقبیل وضعیت تیغ درخت ها،شکل وفرم میوه،پربذر یا بی بذری میوه ها اندازه گیری خواص کمی وکیفی میوه(درصداسیدیته،اسیداسکوربیک،ماده خشک،تفاله،پوست،گوشت،حجم آب میوه و وزن متوسط میوه)حالت برگ هاوگوشوارک ها،ضخامت پوست میوه،درشتی میوه،بررسی و از هرتیپ نمونه میوه به آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت ارسال وصفت های کمی و کیفی میوه به مدت سه سال بررسی شد. پیوندک از هر تیپ تهیه و بر روی پایه مناسب پیوند سپس به کلکسیون ذخایر توارثی ایستگاه میناب منتقل شدند.اجرای این طرح منجر به شناسایی و کدگذاری تعداد ۱۵ تیپ طبیعی شد که از لحاظ اقتصادی حائز اهمیت میباشد.دربین تیپ های شناسایی شده تیپ B1کاملاً بدون بذرو تیغ بوده که از لحاظ باغبانی دارای اهمیت فراوان میباشد.همچنین کمترین اسیدیته در تیپهایA6،B1وA10و تیپهایA1، A4، A5،A8،B1، B5 بدون بذروتیپهایB4, A9,وB2بیشترین ورن متوسط میوه و تیپهایB5، A8 ،A2،A7 وB3 بیشترین عصاره وتیپهایA10 , A3 ،A1،A4، A6،A9 بیشترین میانگین وزن پوست و تیپهایA9، B2، A4،A5، B5،B4، وB3بیشترین متوسط حجم آبلیمو را داشته اند